Ta wersja bardziej szczegółowo przekazuje niektóre treści, których interpretacja i zrozumienie normalnie sprawiała pewne trudności. Głównie chodziło o dokładniejsze wyjaśnienie tego, kim jest Jezus Chrystus, jaka jest Jego relacja w stosunku do Boga Ojca oraz jak należy rozumieć Osobę Ducha Świętego.

To wyznanie wiary nazywa się nicejsko – konstantynopolitańskim, ponieważ jest ono efektem obrad dwóch pierwszych Soborów Powszechnych, które miały miejsce w 381 roku w Nicei koło Konstantynopola oraz w tym samym roku w Konstantynopolu.

Należy zauważyć, że to wyznanie wiary jest jedynym symbolem przyjmowanym zarówno przez prawosławnych, jak i katolików oraz protestantów.

Treść Wyznania wiary: Credo Nicejsko – Konstantynopolitańskiego

Wierzę w jednego Boga,
Ojca wszechmogącego,
Stworzyciela nieba i ziemi,
wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych.
I w jednego Pana Jezusa Chrystusa,
Syna Bożego Jednorodzonego,
który z Ojca jest zrodzony przed wszystkimi wiekami.
Bóg z Boga,
światłość ze światłości.
Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego.
Zrodzony, a nie stworzony,
współistotny Ojcu,
a przez Niego wszystko się stało.
On to dla nas, ludzi,
i dla naszego zbawienia
zstąpił z nieba.
I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy,
i stał się człowiekiem.
Ukrzyżowany również za nas,
pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany.
I zmartwychwstał dnia trzeciego, jak oznajmia Pismo.
I wstąpił do nieba;
siedzi po prawicy Ojca.
I powtórnie przyjdzie w chwale
sądzić żywych i umarłych:
a królestwu Jego nie będzie końca.
Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela,
który od Ojca [i Syna] pochodzi.
Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę;
który mówił przez proroków.
Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół.
Wyznaję jeden chrzest
na odpuszczenie grzechów.
I oczekuję wskrzeszenia umarłych.
I życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.

Related posts:

1. Wyznanie wiary (Skład Apostolski)
2. Zdrowaś Maryjo